In 2025 nam de Nieuw-Zeelandse rockband Shihad afscheid met een reeks concerten door het hele land. Concerten die grootser van opzet waren dan ooit tevoren. Een waardig afscheid. Maar is een einde wel een einde? Loop eens mee door mijn persoonlijke reis door de muziek van Shihad en kom er achter….
Waarom Shihad tot mijn favoriete Nieuw-Zeelandse bands behoort
Mijn persoonlijke reis door de muziek van Shihad loopt van ‘Love Is the New Hate’ (met die vreselijke albumhoes met een uitvergroot insect erop) tot ‘FVEY’, oftewel liep van 2005 tot 2014. Tenminste dat is waar de focus lag. In 2006 arriveerde ik voor het eerst in Nieuw-Zeeland en als liefhebber van rockmuziek kom je dan al snel in aanraking met een album als ‘Love is the New Hate’ dat toen net uit was.
En het eindigde zeker niet, maar het ‘FVEY’ album is wel het laatste album van Shihad dat ik aan mijn collectie toevoegde. En waar ik kort over blogde in augustus 2014, toen het album net uit was – en ik een exemplaar ontving in Nederland. Deze blogpost wordt dan nu – in 2026 – omgevormd tot een soort eerbetoon aan de legende die Shihad was.
Vele malen heb ik Shihad live gezien en elk concert was altijd een genot. Het is een band met een groots geluid live. Een geluid dat ze ook vaak op hun albums probeerden te krijgen. Kijk maar eens naar onderstaande video. Het geluid is niet al te best (ik zal tzt nog een andere video-opname uit de collectie opduikelen) maar de sfeer en het enthousiasme komt er prima over.
Elk album van Shihad was altijd net weer even anders dan de vorige. Ze bleven nooit in een bepaald systeem of mechaniek hangen en volgden zeker nooit een vast stramien. De enige lijn die er in hun albums te ontdekken is dat er na en stevig rock-album er vaak en wat rustiger album volgde… En daarna waar een rockstamper.
Muziek die niet alleen ‘bogans’ en rockliefhebbers aansprak maar een breed publiek. Heel anders dan in hun thrash metal verleden. Maar dat moet je zelf maar gaan ontdekken via je favoriete streaming-platform.
Shihad zet er een punt achter
Waarom de band er uiteindelijk een punt achter heeft gezet, is te zien aan de data van hun album-releases. Het duurde steeds langer voor er een nieuw album kwam. Eerst was er het 2-3 jaar ritme en daarna ging het naar 4 jaar en zelfs 7 jaar voor er een nieuw album kwam. Er was vast wat aan de hand.
Wat dat was kun je onder andere lezen in de biografie van Jon Toogood, de zanger van Shihad. In dit boek – dat geen biografie van de band is, maar een vertelling van zoals Jon zijn tijd met Shihad heeft meegemaakt – neemt Jon je mee door de geschiedenis van de band en zijn persoonlijke ontwikkeling. Alle ups en downs komen aan bod. Iets wat ook al in de documentaire Beautiful Machine is verteld maar dan nu vanuit zijn perspectief. Als je die Shihad documentaire wilt kijken, gebruik dan een VPN anders krijg je de melding dat ie niet beschikbaar is in jouw land.
De hoofdstukken zijn relatief kort maar goed geschreven waardoor je best snel door de geschiedenis heen gaat. Niet dat het gehaast voelt, maar meer als krachtig maar compact. Geen opsmuk, geen gedraal en vooral niet blijven hangen in iets. Een erg fijn boek om te lezen. En voordelig aan te schaffen, ook in Nederland.
Het einde dat geen einde is: van muziek tot boek
En met een boek zoals dat, de documentaire en de vele albums is er helemaal geen einde, zelfs niet als de band er mee stopt. Ja natuurlijk komt er geen nieuwe muziek meer, maar we hebben wel al de albums nog. Of je ze nu streamt of zelf in de platen/CD-kast hebt staan, je kunt op elk moment de kracht van Shihad ervaren.
En die kracht was ook te ervaren bij hun afscheidsconcerten. Het openlucht concert in Christchchurch, wat voor mij het laatste Shihad-concert was, was een geweldige ervaring. De setlist bestond uit 2 nummers van elk album dat ze ooit uitgebracht hebben. Van het hele oude werk tot het meest recente.
Dat maakte het een hernieuwde kennismaking met het oude werk en een reminder dat FVEY helemaal niet het laatste Shihad-album was. Om een of andere reden, was het album ‘Old Gods’ uit 2021 langs me heen gegaan. Die heb ik dan ook meteen aan de collectie toegevoegd.
En met boeken zoals de “biografie” van Jon Toogood, de muzikale projecten (denk aan The Adults en Come Together) die er zijn en het feit dat alle bandleden nog op deze planeet rondlopen, is er genoeg om van te genieten en naar uit te kijken.
FVEY: een album dat nog steeds actueel is
FVEY oftewel “Five Eyes”, het samenwerkingsverband tussen Australie, Canada, Nieuw-Zeeland, Verenigd Koninkrijk en de Verenigde Staten op het gebied van inlichtingendiensten en delen van data, is nog steeds een actueel album, zeker met alles dat er nu in de wereld gebeurt. Naast het feit dat het een krachtige rockplaat is van Shihad zijn de thema’s nu meer actueel dan ooit tevoren. Laten we dus nog eens kijken naar wat ik schreef in 2014 over dit album.
De originele energie van Shihad’s album FVEY (2014)
Terug naar 2014 voor mijn originele tekst over het FVEY album van Shihad…. Vandaag was het eindelijk zover. Het nieuwste album van Nieuw-Zeelandse rockband Shihad. Hun laatste album Ignite was alweer van 2010 dus fans keken alweer reikhalzend uit naar een volgende… En dat werd FVEY (Five Eyes). Ik draaide het album meteen grijs en neem je mee in de wereld van deze Kiwi rockers.
Vooral de fans die de ruigere kant van Shihad het meeste waarderen (waaronder ik) genoten al van de de eerste single ‘Think You’re So Free’ die een maand geleden uitkwam.
Maar voordat ik nu helemaal wegstuiter (FVEY staat luid aan as we speak)… Het kan zijn dat sommigen nog niet van Shihad (spreek uit Shiehaad of Shiehed) gehoord hebben, vooral een iedereen die nog niet in Nieuw-Zeeland geweest is.
Shihad is een iconische rockband uit Nieuw-Zeeland waar vaak het label ‘alternative rock’ of ‘industrial rock’ op geplakt wordt. Ze zijn sinds 1988 actief en ongekend populair in Australië en natuurlijk Nieuw-Zeeland. Tijdens de tijd van 9-11 veranderden ze even hun naam naar Pacifier, maar na 3 jaar ging men weer terug naar de naam Shihad (veel beter). Ze hebben ook pogingen ondernomen om de USA en Europa te veroveren maar dat is helaas niet echt aangeslagen.
Nu ga ik jullie niet de hele geschiedenis van de band vertellen. Daar hebben we juist Wikipedia en de geweldige documentaire Beautiful Machine voor. Deze docu uit 2012 geeft een mooi beeld van de weg die de Kiwi-rockers afgelegd hebben, zowel de hoogte- als de dieptepunten.
Shihad’s nieuwste album FVEY
Korte recensie van Shihad’s FVEY
Shihad heeft al jaren de gewoonte om albums om en om uit te brengen (zie het overzicht van albums)… Zodra er een iets rustiger album is uitgebracht, kun je er met zekerheid vanuit gaan dat het album erna een stuk ruiger zal zijn. En het werd al snel na de eerste opnames bevestigd dat FVEY inderdaad ruiger en rockender zou worden.
En woord hebben ze gehouden… Het album ligt meer in lijn met de beginjaren van Churn en Killjoy, de albums die van mij Shihad-fan maakten.
En na ze één keer live gezien te hebben, werd dat meteen fan voor het leven. Hun shows staan als een huis. Het publiek gaat helemaal los (ja ja ook die rustige Kiwi’s kunnen dat). Een feest om mee te maken. Ik ben dan ook erg benieuwd om FVEY live te horen. De kans is groot dat Shihad in 2015 op het Homegrown festival in Wellington te zien is. Ik hoop het echt. Mijn ogen zijn vol hoop gericht op Shihad’s tourschema… (update: en Shihad heeft inderdaad opgetreden op Homegrown 2015).
FVEY duurt 52 minuten, maar die zijn voorbij voor je het weet. Door het hoge energie-niveau vliegen de nummers voorbij en stopt je MP3-speler voor je er erg in hebt (“huh nu al af?”). Het geeft je meer energie dan een blikje V Energy.
Ik zit denk ik nu aan mijn vijfde keer FVEY luisteren. Het nummer ‘Wasted in the West’ komt nu voorbij en heeft zo’n lekkere beat. Verslavend gewoon. Het is als een zak snoep of chocoladereep waar je niet mee kunt stoppen en niet vanaf kunt blijven. Het ene moment rock je mee op de felle beats van ‘Cheap As’ en dan… (stilte)… Alweer het laatste nummer. FVEY is alweer af.
Tracklist van Shihad’s FVEY
- Think You’re So Free
- FVEY
- The Big Lie
- Grey Area
- The Living Dead
- Song For No One
- The Great Divide
- Model Citizen
- Wasted In The West
- Loves Long Shadow
- Cheap As
(er is ook een limited edition uitgave met 4 extra nummers)
Tja muziekrecensies zijn niet mijn ding… Hoe het zit met tonen, variaties en beats zal mij een biet wezen. Ik hoop dat jullie door mijn verhaal toch een beetje een idee van het nieuwste Shihad-album hebben gekregen.
Bekijk het overzicht van alle Shihad albums en maak kennis met deze geweldige Nieuw-Zeelandse rockband.
Terug naar 2026, terug naar het eerbetoon aan Shihad
Tijdens het updaten van de blogpost is het album van Shihad net afgelopen. FVEY en daarna Old Gods was de ideale inspiratie om dit artikel over Shihad eens flink te updaten en een soort eerbetoon van te maken. Een viering van wat een band als Shihad de Nieuw-Zeelandse muziekindustrie gebracht heeft. Het mag misschien niet helemaal jouw muziek zijn, maar luister er vooral eens naar want Shihad heeft veel betekent voor de Nieuw-Zeelandse muziek. Al mag de doorbraak in Europa of de Verenigde Staten misschien niet geheel gelukt zijn – wat ook tot in details wordt beschreven in het Home Again boek van Jon Toogood. Wat niet is, kan altijd nog komen (wellicht iets met TikTok ooit?).
Luister dus vooral eens naar een nummer (of album) van Shihad. Je gaat hun muziek zeker horen als je aan het roadtrippen bent in Nieuw-Zeeland want er is bijna geen radiozender die geen nummer van ze in de playlist heeft staan.
